نیمکت رنگی

سنگینی می کرد آن را روی زمین انداختم ودوسکوت به سیما زل زدم. می دانستم باید حرفی بزنم اما دهانم منل یک تکه چوب، خشک شده بود. ناگهان سیما زد زیر خنده

‏مسلمأ اگر درحالت عادی بودم بحثمان می شد امابه زحمت لب تخت نشتم و چند. ثانیه چشمم را بستم. پس فهمیده بود ‏آیا الهام حرفی زده بود؟ قبل از انکه بپرسم خودش جواب داد.
‏_ پاشو خودت رو جمع و جورکن الآن کیان سر می رسه! خیر سرت مثلا تو مردی نترس کسی به من حرفی نزده من خودم فهمیدم حتی الهام هم هنوز درست و حسابی نمی دونه من در جریانم حالا چرا لال شدی مگه دزدی کردی من تا امروز خیال می کردم تو ازدیو دو سر هم نمی ترسی نمی دونستم هنوز هیچی نشده جا می زنی

‏_عیب شما پسر ها می دونی چیه`: عیبتون اینهکه خیال می کنید خیلی زرنگید من از خیلی وفت پیش می دونم، اما امشب که با چشم خودم دیدم، دیگه کاملا مطمئن شدم. سعید جان، تو به هرکی دروغ بگی به من که نمی تونی بگی انگار یادت رفته ما دوقلوییم

‏_نترس من منار تو خودم رو تابلو نمی کنم اگر علی سار بونه می دونم شتر رم کجا بخوابونه الان هم اومدم بهت بگم اگه این قدر هولی که نمی توانی تا تهران صبرکنی، می تونم یک جوری ترتیبی بدم که بتونید چهار تاکلمه باهم حرف بزنید.باز فکرکنم بهتر ازنامه پرونی باشد!.

‏_لازم نکرده آدم باش خرفت رو بزن، نه اینکه مثل آدم های عهد حجر،که انگار زبان ندارند، نامه پرونی کنی پس خدا به ادم زبون داده برا چی؟ این رو یادت باشه دختر ها از خالی بندی متنفر اند خودت باش ا شعار نده

‏_اولا مگه تو قبل از اینکه همچین غلطی بکنی از من اجازه گرفتی که حالامی گیری؟ در ثانی کی بهتر از الهام؟ازسر تو هم زیأدیده فقط وای به حالت اگه بهش وعده وعیده الکی بدی.خودم می کشمت همین الأن اگه فکر می کنی از سر هوسه پات رو بکش عقب