ضرب المثل هایی در باب اسب
«آنكس كه بداند و بداند كه بداند// اسب شرف از گنبد گردون بجهاند»
فخر رازی
«ابله شدهای، وفا ز زن میطلبی؟// اسب و زن و شمشیر وفادار که دید؟»
ناشناس
«اسب تازی در طویله گر ببندی پیش خر// رنگشان همگون نگردد، طبعشان همگون شود»
روحی
«اسب تازی دو تك رود به شتاب// شتر آهسته میرود شب و روز»
سعدی
«اسب تازی شده مجروح به زیر پالان// طوق زرین همه در گردن خر میبینم»
حافظ
«اسب فربه شود، شود سركش»
سنایی
«اسب لاغرمیان به كار آید// روز میدان، نه گاو پرواری»
سعدی
«اسب میتاخت با شکوه و دلیر// که کند فعل شیر بچه شیر»
مکتبی شیرازی
«اسبی که صفیرش نزنی مینخورد آب// نه مرد کم از اسب و نه می کمتر از آب است»
منوچهری دامغانی
«اگر اشتر و اسب و استر نباشد// کجا قهرمانی بود قهرمان را»
ناصرخسرو
«اگر سکندر با شاه همسفر بودی// ز اسب تازی زود آمدی فرود به خر»
فرخی سیستانی
«ای بسا اسب تیزرو كه بمرد// خرك لنگ جان به منزل برد»
سعدی
«راهرو را فاقه و نعمت كند منع از سلوك// اسب راه آن است كو نه فربه و نه لاغر است»
علیشیر نوایی
«ز دریا برآمد یکی اسب خنگ// سرون گرد چون گور و کوتاهلنگ// دمان همچو شیر ژیان پر ز خشم// پلنگ و سیه خایه و زاغ چشم»
فردوسی
«مر سگان را عید باشد مرگ اسب// روزی وافر بود بیجهد و كسب»
مولوی
«نه برگزاف سکندر به یادگار نوشت// که اسب و تیغ و زن آمد سهگانه از در دار»
ابوحنیفه اسکافی
«هركسی را كه بخت برگردد// اسبش اندر طویله خر گردد»
ناشناس
«هست مامات اسب و بابا خر// تو مشو تر چو خوانمت استر»
سنایی
«یا رب این نو دولتان را بر خر خودشان نشان// كاین همه ناز از غلام و اسب و استر می كنند»
حافظ
فخر رازی
«ابله شدهای، وفا ز زن میطلبی؟// اسب و زن و شمشیر وفادار که دید؟»
ناشناس
«اسب تازی در طویله گر ببندی پیش خر// رنگشان همگون نگردد، طبعشان همگون شود»
روحی
«اسب تازی دو تك رود به شتاب// شتر آهسته میرود شب و روز»
سعدی
«اسب تازی شده مجروح به زیر پالان// طوق زرین همه در گردن خر میبینم»
حافظ
«اسب فربه شود، شود سركش»
سنایی
«اسب لاغرمیان به كار آید// روز میدان، نه گاو پرواری»
سعدی
«اسب میتاخت با شکوه و دلیر// که کند فعل شیر بچه شیر»
مکتبی شیرازی
«اسبی که صفیرش نزنی مینخورد آب// نه مرد کم از اسب و نه می کمتر از آب است»
منوچهری دامغانی
«اگر اشتر و اسب و استر نباشد// کجا قهرمانی بود قهرمان را»
ناصرخسرو
«اگر سکندر با شاه همسفر بودی// ز اسب تازی زود آمدی فرود به خر»
فرخی سیستانی
«ای بسا اسب تیزرو كه بمرد// خرك لنگ جان به منزل برد»
سعدی
«راهرو را فاقه و نعمت كند منع از سلوك// اسب راه آن است كو نه فربه و نه لاغر است»
علیشیر نوایی
«ز دریا برآمد یکی اسب خنگ// سرون گرد چون گور و کوتاهلنگ// دمان همچو شیر ژیان پر ز خشم// پلنگ و سیه خایه و زاغ چشم»
فردوسی
«مر سگان را عید باشد مرگ اسب// روزی وافر بود بیجهد و كسب»
مولوی
«نه برگزاف سکندر به یادگار نوشت// که اسب و تیغ و زن آمد سهگانه از در دار»
ابوحنیفه اسکافی
«هركسی را كه بخت برگردد// اسبش اندر طویله خر گردد»
ناشناس
«هست مامات اسب و بابا خر// تو مشو تر چو خوانمت استر»
سنایی
«یا رب این نو دولتان را بر خر خودشان نشان// كاین همه ناز از غلام و اسب و استر می كنند»
حافظ
+ نوشته شده در شنبه چهارم شهریور ۱۳۹۱ ساعت 21:48 توسط فرید
|
در امتداد نگاه تو