تمام دوره عمرم گذشت در خواب و مستی
نچیدم جز گل آزردگی از باغ هستی
همه فکر می کنند خوشبخت ترین مردمم من
همه فکر می کنند در شهر شادی ها گمم من
ولی امروزه اخم آدما به چشماشونه
نمی دونن که جفت غم تو قلبم کرده لونه